Αρχείο άρθρων για την κατηγορία ‘Uncategorized’

Μερικά από τα ποιο κοινά λάθη επικοινωνίας που μπορεί να οδηγήσουν σε μεγαλύτερα προβλήματα, εάν δεν αντιμετωπιστούν.
Κάνετε τα εξής λάθη επικοινωνίας στο γραφείο;
Δεν κάνετε ερωτήσεις. Δεν έχει σημασία αν είστε καινούριος υπάλληλος ή προϊστάμενος – οι ερωτήσεις είναι ζωτικής σημασίας για να ολοκληρωθεί ένα έργο. Εάν υπάρχει κάτι που δεν είναι 100 τοις εκατό σαφές σε σας, μην φοβάστε να κάνετε ερωτήσεις για να βεβαιωθείτε ότι είστε στην ίδια κατεύθυνση με την υπόλοιπη ομάδα. Γνωρίζοντας το τι αναμένεται από σας ,θα βοηθήσει να αποφύγετε την προσπάθεια σε λάθος βάση και να σας εξοικονομήσει χρόνο σε μακροπρόθεσμη βάση.

Έλλειψη παρακολούθησης. Στέλνετε ένα e-mail ζητώντας από έναν συνάδελφο να κάνει μια εργασία και να υποθέτετε ότι το έλαβε. Ακόμη χειρότερα είναι όταν υποθέτετε ότι το έργο ολοκληρώθηκε χωρίς παρακολούθηση. Κάνετε μια σημείωση υπενθύμισης και δώστε συνέχεια με ένα e-mail αν δεν έχετε λάβει επιβεβαίωση από τον παραλήπτη για την πορεία του έργου. Αν χρειαστεί ,σηκώστε το τηλέφωνο ή περάστε από στο γραφείο τους. Μέχρι να είστε απόλυτα σίγουροι ότι το έργο βρίσκεται σε εξέλιξη, μην το ελέγχετε από μακριά .

Ασάφεια για το αναμενόμενο τελικό αποτέλεσμα. Όταν  ζητάτε από έναν εργαζόμενο ή  συνάδελφο να κάνει μια εργασία για σας, ξέρουν τι προσπαθείτε να επιτύχετε; Αν ζητήσετε την έρευνα για ένα συγκεκριμένο θέμα, κάνετε σαφές ποιος θα είναι ο σκοπός του στο τέλος; Μοιραστείτε τους μακροπρόθεσμους καθώς και τους βραχυπρόθεσμους στόχους με τους συναδέλφους σας για να τους βοηθήσετε να καταλάβουν το επιθυμητό τελικό αποτέλεσμα. Αυτό θα βοηθήσει να δουν τι επιπτώσεις θα έχει η προσπάθειά τους σε ένα έργο καθώς και στην εταιρεία, σε μακροπρόθεσμη βάση.
Δεν μιλάτε με τους συναδέλφους σας.  Εκτός του, «Καλημέρα» και του, “Πώς ήταν το Σαββατοκύριακο σου;” είναι αυτό πραγματικά επικοινωνία με τους συνεργάτες σας – ειδικά αν είστε σε διαφορετικές ομάδες ή σε διαφορετικά τμήματα; Εάν δεν μιλάτε πραγματικά με τους άλλους στην επιχείρησή σας, μπορεί να είστε απληροφόρητοι σχετικά με τα έργα που εργάζεστε, το οποίο θα μπορούσε να σημαίνει ότι χάνετε τις ευκαιρίες για αποδοτικότερη συνεργασία. Μπορεί ακόμη και να χάνετε ένα ζωτικό κομμάτι των πληροφοριών για το επόμενο έργο σας.
Τι άλλα επικοινωνιακά λάθη-ελλείψεις έχετε δει να γίνονται στο γραφείο σας;

Ψάχνοντας στο διαδίκτυο, για νέα εργαλεία και πρακτικές αυτοματοποιημένου ελέγχου , “έπεσα” σε διάφορα άρθρα που σύγκριναν την μηχανή με τον άνθρωπο όσον αφορά τις διαδικασίες ελέγχου λογισμικού. Το παρακάτω κείμενο αποτελεί ένα συνονθύλευμα όλων αυτών μαζί με την μέχρι τώρα εμπειρία μου από το τμήμα ελέγχου και αφορά κυρίως τα τελευταία στάδια των αυτοματοποιημένων διαδικασιών ελέγχου.  

Που υπερτερούν οι μηχανές?

Τα μηχανήματα υπερτερούν σε επαναλαμβανόμενες, μηχανικές εργασίες.

Τα καθήκοντα εκτελούνται καθημερινά από συνήθεια είναι τέλεια για μια μηχανή. Έτσι, αν περνάτε την ημέρα σας π.χ συγκρίνοντας και αναλύοντας τα δεδομένα μιας βάσης, ή απλά κάνοντας κλικ μέσα από το ίδιο περιβάλλον εργασίας χρήστη ξανά και ξανά, τότε θα πρέπει να σκεφτείτε για τη χρήση ενός μηχανήματος. Τα μηχανήματα υπερτερούν στο να κάνουν τα πράγματα που οι άνθρωποι δεν μπορούν να κάνουν. Θέλετε να παραδώσετε 100.000 αιτήσεις σε ένα διακομιστή με μία κίνηση ;- χρησιμοποιήστε μια μηχανή. Θέλετε να ελέγξετε πόσο καλά λειτουργεί μια συσκευή σε θερμοκρασίες υπό το μηδέν, ενώ βομβαρδίζεται από όξινη βροχή(!); – χρησιμοποιήστε μια μηχανή. (κάποιοι κάνουν και τέτοιες δοκιμές προϊόντων..).Αν χρειαστεί να ελέγξετε κάτι, αλλά είναι αδύνατο για έναν άνθρωπο, τότε η μηχανή θα μπορούσε να σας βοηθήσει στην επίτευξη του στόχου σας.

Τα μηχανήματα υπερτερούν στην ανάλυση πολύπλοκων δεδομένων και στην εφαρμογή ορθολογισμού.

“Για αιώνες, οι οικονομολόγοι έχουν κατασκευάσει μοντέλα που βασίζονται στην υπόθεση ότι οι άνθρωποι συμπεριφέρονται ορθολογικά, σαν οικονομικοί παράγοντες. Όμως, χάρη στις προόδους που έχουν συντελεστεί στις νευροεπιστήμες και τα συμπεριφορικά οικονομικά(συμπεριφορική χρηματοοικονομική), έχουμε συνειδητοποιήσει ότι οι άνθρωποι δεν είναι τόσο καλοί στο να σκέφτονται μέσα από πιθανότητες και κινδύνους και  να πραγματοποιούν ορθολογικές οικονομικά επιλογές  με βάση αυτές τις πιθανότητες. Αν και δεν θέλουμε να χρησιμοποιούν καθαρό ορθολογισμό κατά τη λήψη ηθικών αποφάσεων, περισσότερος ορθολογισμός θα

ήταν χρήσιμος σε περιπτώσεις, όπως η λήψη οικονομικών αποφάσεων. “

Τα μηχανήματα υπερτερούν στο να κάνουν καθήκοντα τα οποία είναι πολύ μεγάλα ή πολύ μικρά. Ενδεικτικά κάποια ενοχλητικά καθήκοντα που είναι πολύ μικρά ή πολύ μεγάλα και θα μπορούσαν να υλοποιηθούν από μια μηχανή:

  • Συμπλήρωση εκθέσεων ελέγχου δεδομένων.
  • Προσθήκη όλων των μεταβολών για τα release notes.
  • Σύνταξη εκθέσεων σχετικά με την κάλυψη των ελέγχων και των  αποτελεσμάτων.
  • Stress Tests
  • Εφαρμογή στατιστικών μοντέλων

Που υπερτερούν οι άνθρωποι;

Οι άνθρωποι  υπερτερούν στη σκέψη.

“Σκέψη και υπολογισμός είναι διαφορετικές διαδικασίες, και οι μηχανές δεν είναι καλές στο να σκέπτονται..”

Έχουμε, λοιπόν, τα μηχανήματα που μπορούν να εκτελέσουν τα μεγάλα φορτία των εργασιών, αλλά μέχρι σήμερα, δεν μπορούν πραγματικά να σκεφτούν. Ο έλεγχος είναι μια πολύ ανθρώπινη διαδικασία,  έχοντας ως στόχο να ανακαλύψουμε όσο το δυνατόν περισσότερα για το υπό δοκιμή σύστημα Για να κατανοήσουμε περισσότερο, θα πρέπει να ψάξουμε αρκετά για να ανακαλύψουμε νέες ιδέες. Αυτές οι ιδέες απαιτούν έναν άνθρωπο να σκεφτεί για αυτές. Να τις καταλάβει, να ανταποκριθεί σε αυτές για να βασίσει νέες δοκιμές σε αυτές. Οι άνθρωποι υπερτερούν στην κοινωνική και συναισθηματική νοημοσύνη.

Να είσαι σε θέση να κατανοήσεις τον τομέα και το θέμα  ,οδηγεί σε καλύτερο έλεγχο του λογισμικού. Ο tester μπορεί να κάνει έναν καλό έλεγχο σε κάθε τομέα και για οποιοδήποτε προϊόν, αλλά όταν έχει ενδιαφέρον και μια συναισθηματική σύνδεση με το προϊόν ή συστήματα που δοκιμάζει, ο έλεγχος θα είναι πολύ καλύτερος.

Όταν υπάρχει συναισθηματική σύνδεση προϊόντος – tester, σε οποιοδήποτε επίπεδο, οι αισθήσεις  είναι ποιο «τσιτωμένες» και υπάρχει μεγαλύτερη αφοσίωση και συγκέντρωση. Μέχρι σήμερα, υπάρχουν κάποιες μηχανές με στοιχειώδη “συναισθήματα”, αλλά είναι ακόμα στην πρόωρη ανάπτυξη.

“Τα συναισθήματα είναι τόσο περίπλοκα όπως και η  σκέψη, αν όχι περισσότερο, και ακριβώς όπως τα μηχανήματα που δημιουργούμε δεν είναι σκεπτόμενες μηχανές, τα συναισθηματικά και κοινωνικά ρομπότ που κατασκευάζουμε δεν είναι μηχανές που “αισθάνονται”-τουλάχιστον όχι ακόμα.” 

Χωρίς συναισθήματα:

  • Δεν είναι εύκολο να γίνει αντιληπτή  – κατανοητή η ενόχληση / απογοήτευση του τελικού χρήστη για το UI (user interface).
  • Είναι δυσκολότερη η επικοινωνία/σύνδεση με τους συναδέλφους και τους υπόλοιπους εμπλεκόμενους .
  • Δεν είναι εύκολη η κατανόηση των συνθηκών/πλαισίων εργασίας των πελατών.

Οι αυτοματοποιημένοι έλεγχοι δεν εκτελούνται με αυτό τον τρόπο και δεν έχουν  επίγνωση των συναισθημάτων.

Οι άνθρωποι υπερτερούν στη δημιουργικότητα, τη διαίσθηση, και τον αυτοσχεδιασμό.

“……. Το συγκριτικό πλεονέκτημα των ανθρώπων είναι να ενεργούν αυθόρμητα, ανταποκρινόμενοι στις μοναδικές συνθήκες της στιγμής, για την λήψη σχετικών αποφάσεων. “

Ένας αυτόματος έλεγχος δεν μπορεί να σχεδιάσει και να εκτελέσει on the fly ένα καινούριο σενάριο ελέγχου όταν  απαιτείται να ανταποκριθεί σε ένα νέο σφάλμα.

Ένας αυτόματος έλεγχος δεν μπορεί να κάνει μια καινούρια υπόθεση και να επικεντρώσει σε μια νέα ανεξερεύνητη κατεύθυνση.

Ένας αυτόματος έλεγχος δεν μπορεί να κάνει χρήση άλλων εργαλείων (από αυτά που έχουμε ορίσει να χρησιμοποιήσει) για να ελέγξει ένα νέο πεδίο ενδιαφέροντος.

Αντικαθιστώντας τον Tester

Ένας tester μπορεί να αντικατασταθεί από μια μηχανή. Είναι απολύτως δυνατό. Αλλά αυτό δεν θα ήταν μια καλή στρατηγική, αν o tester σκέπτεται και σε γενικές γραμμές, χρησιμοποιεί τις δεξιότητες, τις εμπειρίες του, τα συναισθήματα του και κυρίως τον εγκέφαλο του.

Θα έπρεπε να ανησυχούμε μήπως η δουλειά μας  αντικατασταθεί από μια μηχανή; Θα πρέπει αν ο έλεγχος γίνεται χωρίς σκέψη και καταντήσει ρουτίνα. Δεν θα πρέπει να ανησυχούμε όταν ο έλεγχος γίνεται με την χρήση των ανθρώπινων πλεονεκτημάτων που αναφέρθηκαν προγενέστερα.

“Δεν υπάρχει ακόμη μια τεχνολογία που να οδηγήσει στο να δουλεύουμε πραγματικά πολύ λιγότερο ή καθόλου. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι μηχανές δεν αντικαθιστούν ακριβώς αυτό που κάνουμε, αλλάζουν τη φύση  αυτού που κάνουμε με την επέκταση των δυνατοτήτων μας. Επιπλέον, θέτουν νέες προσδοκίες για το τι είναι δυνατό και  δημιουργούν νέα πρότυπα επιδόσεων και αναγκών. ”

Η πρόταση αυτή μπορεί να μην είναι απολύτως αληθής ή ορθή καθώς το ποσοστό ανεργίας ανέβηκε όταν τα ρομπότ εισήλθαν στην αυτοκινητοβιομηχανία, προσφέρει όμως μια πραγματικά ενδιαφέρουσα οπτική για το πώς μας πλαισιώνει η χρήση των μηχανών. Ως ενισχυτές των δεξιοτήτων μας, των ικανοτήτων μας και των προσεγγίσεων μας. Είναι σαφές ότι τα μηχανήματα δίνουν σε πολλούς από εμάς τις δυνατότητες για την επίτευξη υψηλότερου επιπέδου ελέγχων οδηγώντας την ελεγκτική διαδικασία σε μεγαλύτερα ύψη .

“Ο συνδυασμός των ανθρώπων σε συνεργασία με τα μηχανήματα και με ανώτερες στρατηγικές και μεθόδους ανοίγει νέους κόσμους για εξερεύνηση.”

Το παρακάτω κείμενο αποτελεί μια προσαρμογή – διασκευή ενός case -study που διάβασα πρόσφατα.

Υπήρχε κάποτε μια εταιρεία λογισμικού. Οι managers ήταν παθιασμένοι με τον σχεδιασμό. Είχαν σχέδια για τα πάντα. Και αν ένα bug βρίσκονταν, αλλά δεν ήταν επίσημα συνδεμένο με ένα σενάριο ελέγχου,  γίνονταν διαρκώς πιεστικές και διερευνητικές ερωτήσεις για τα αίτια. Όλα χρειάζονται ένα σχέδιο. Τίποτα δεν γίνονταν χωρίς σχέδιο. Θεωρούσαν ότι είναι δυνατόν να προγραμματίσουν  τα πάντα. Τίποτα από αυτά που μπορεί να αντιμετώπιζαν δεν μπορούσε να μην έχει πρώτα σχεδιαστεί ή προβλεφθεί.

Ένα απόγευμα της Δευτέρας για πρώτη φορά παρουσίασαν στον κόσμο, ολοκληρωμένο το νέο λογισμικό τους . Ήταν αναμενόμενο ότι τίποτα δεν θα πάει στραβά. Είχαν κάνει χιλιάδες ώρες προγραμματισμένων δοκιμών. Είχαν προγραμματιστεί τα χαρακτηριστικά, οι απαιτήσεις, ο σχεδιασμός, οι εφαρμογές και οι υποδομές στο νιοστό βαθμό. Το προϊόν επρόκειτο να «σκίσει». Τίποτα δεν μπορούσε να σταθεί εμπόδιο στην επιτυχία.

Είχε προσκληθεί ακόμα και ο μεγαλύτερος πελάτης τους, στο χώρο του ξενοδοχείου, για να παρακολουθήσει την κυκλοφορία του νέου λογισμικού σε όλο της το μεγαλείο. Σχεδίαζαν αυτή την ημέρα εδώ και  6 μήνες. Η σαμπάνια έρεε άφθονη, πολύ ευθυμία κυριαρχούσε στον χώρο και όλοι χτυπούσαν ελαφρά ο ένας την πλάτη του άλλου. “Μια καλή δουλειά» ανακοίνωσε ο επικεφαλής σχεδιασμού.

Ξαφνικά εμφανίστηκε ένα bug (σφάλμα) στην οθόνη. Ένα bug. Πώς συνέβη αυτό; Πανικός!!! Ένα bug. Έχουμε ένα σχέδιο για αυτό; Τι εννοείς, ΟΧΙ! Ένα bug. Ένα μεγάλο, άσχημο και αποτρόπαιο bug (σφάλμα).

“Ας συγκεντρωθούν αμέσως  τα “στρατεύματα”, φώναξε ο επικεφαλής σχεδιασμού. Αλλά προτού να μπορέσει να συγκεντρώσει τα “στρατεύματα” και προς μεγάλη του έκπληξη, το bug πήδηξε από την οθόνη και έκανε μια γρήγορη μεταβολή προς τις σκάλες!!!

Ο Γενικός Διευθυντής Σχεδιασμού κυνήγησε το bug  μέχρι τις σκάλες. Αλλά ο Γενικός Διευθυντής Σχεδιασμού δεν θα μπορούσε να πιάσει το bug.

“Τρέξτε όσο πιο γρήγορα μπορείτε. Δεν μπορείτε να με πιάσετε, ξεγλίστρησα μέσω του σχεδίου σας.” Φώναξε το bug.

Ο Υπεύθυνος Έργου είδε τι συνέβαινε και το κυνήγησε επίσης. Έτσι, ο Διευθυντής Σχεδιασμού και ο Υπεύθυνος Έργου το κυνήγησαν, αλλά δεν μπορούσαν να πιάσουν το bug.

“Τρέξτε όσο πιο γρήγορα μπορείτε. Δεν μπορείτε να με πιάσετε ξεγλίστρησα μέσω του σχεδίου σας.” Φώναξε το bug.

Το bug έτρεξε προς το χώρο της ανάπτυξης, όπου η ομάδα ανάπτυξης παρατηρούσε τι συνέβαινε. Ακολούθησε και εκεί πολύ κυνηγητό. Έτσι, ο Διευθυντής Σχεδιασμού, ο Υπεύθυνος Έργου και οι προγραμματιστές συνέχισαν όλοι να το κυνηγούν, αλλά κανένας τους δεν μπορούσε να πιάσει το bug.

“Τρέξτε όσο πιο γρήγορα μπορείτε. Δεν μπορείτε να με πιάσετε ξεγλίστρησα, μέσω του σχεδίου σας.” Φώναξε το bug..

Το bug έκανε μια έφοδο στον ημιώροφο όπου βρίσκονταν οι πελάτες της εταιρείας. Ο μεγαλύτερος πελάτης είδε τι συνέβαινε και έτρεξε μακριά. Το bug συνέχισε την ξέφρενη πορεία του μέσα από στενούς διαδρόμους προς την ομάδα υποστήριξης. Ο υπεύθυνος υποστήριξης είδε την αναταραχή και αμέσως το κυνήγησε.

Έτσι, ο Διευθυντής Σχεδιασμού, ο Υπεύθυνος Έργου οι προγραμματιστές και ο Υπεύθυνος Υποστήριξης συνέχισαν να το κυνηγούν χωρίς όμως αποτέλεσμα.

“Τρέξτε όσο πιο γρήγορα μπορείτε. Δεν μπορείτε να με πιάσετε ξεγλίστρησα, μέσω του σχεδίου σας”. Φώναξε το bug.

Το bug από τώρα είχε αρχίσει να κουράζεται και ξέπνοο κρύφτηκε στον ψύκτη νερού. Ενώ βρίσκονταν κρυμμένο στο δοχείο ψύξης νερού, συνειδητοποίησε ότι στεκόταν δίπλα στον Διευθύνοντα Σύμβουλο, ο οποίος καθώς το παρατηρούσε του έπεσε κάτω το ποτήρι με το νερό. Χωρίς περαιτέρω δισταγμό το σφάλμα έκανε μεταβολή και όρμησε για τα δωμάτια με τους servers(διακομιστές). Ο Διευθύνων Σύμβουλος το κυνήγησε.

Τόσο ο Διευθυντής Σχεδιασμού, ο Υπεύθυνος Έργου, οι Προγραμματιστές ,ο Υπεύθυνος Υποστήριξης και ο Διευθύνων Σύμβουλος συνέχισαν όλοι να το  κυνηγούν, αλλά μάταια.

“Τρέξτε όσο πιο γρήγορα μπορείτε. Δεν μπορείτε να με πιάσετε ξεγλίστρησα, μέσω του σχεδίου σας”. Φώναξε το bug.

Στον διάδρομο για την αίθουσα με τους διακομιστές το σφάλμα παρατήρησε έναν άνδρα που κρατούσε ανοικτή μια πόρτα. “Γρήγορα. Έλα εδώ ” φώναξε ο άνδρας. Το bug ήταν αρχικά επιφυλακτικό, αλλά o άνδρας έμοιαζε υπομονετικός και με κατανόηση. Το bug πλησίασε διστακτικά. Μπήκε στο δωμάτιο και παρατήρησε ένα ανοιχτό παράθυρο που οδηγούσε σε ένα μικρό μπαλκόνι.

“Εδώ. Έλα πάνω σε αυτό το παράθυρο και θα είσαι ελεύθερος », είπε ο άνδρας με ένα σαρδόνιο χαμόγελο. “Φύγε. Γεύσου την ελευθερία. Νιώσε την αύρα της. ”

Το bug κοίταξε αυτάρεσκα καθώς ανέβαινε στο κοντινό τραπέζι.

“Εδώ, επέτρεψε μου να σε βοηθήσω.” Είπε ο άνδρας. Ο άνδρας έδωσε στο bug ένα χέρι βοήθειας να σκαρφαλώσει στο τραπέζι.

Κραυγές και αποδοκιμασίες αντηχούν τώρα έξω από την πόρτα. Το bug ήταν σχεδόν στο παράθυρο.

“Επέτρεψε μου να σε βάλω στο περβάζι του παραθύρου.” Είπε ο άνδρας. Το bug χαμογέλασε ειρωνικά  καθώς ένιωθε το δροσερό αεράκι όλο και ισχυρότερο.

“Είμαι ελεύθερο” σκέφτηκε το bug. Καθώς περπάτησε προς το περβάζι του παραθύρου με τη βοήθεια του άνδρα, παρατήρησε την κάρτα ασφαλείας που μόλις διακρίνονταν στο πουκάμισο του. Στο πρόσωπο του bug σχηματίστηκε μια έκφραση φρίκης καθώς διάβασε τις τελευταίες λέξεις της κάρτας. “…….- Software Tester”.

Ο άνδρας έδωσε στο μικρό bug μια ώθηση έξω από το περβάζι του παραθύρου, το οποίο κατέληγε σε ένα μικρό μπαλκόνι. Στο μπαλκόνι κάθονταν περίπου 200 γλάροι.

200 πεινασμένοι γλάροι.

200 πολύ πεινασμένοι γλάροι που έτρεχαν ήδη τα σάλια τους βλέποντας τον ανέλπιστο μεζέ να χάνει την ισορροπία  του και να πέφτει προς το μέρος τους ..

Δύσκολα ένα σχέδιο είναι τέλειο. Σχεδόν ποτέ. Για αυτό καλό είναι να υπάρχουν πάντα οι “γλάροι” για την περίπτωση που “στραβώσει” κάτι!!! 🙂

Όταν οι οργανισμοί αναλαμβάνουν εφαρμογές λογισμικού, δεν προβλέπουν αποτυχία, παρά τους κινδύνους που συνδέονται με τα εν λόγω σύνθετα έργα. Αντίθετα, το σχέδιο για την επιτυχία,  διέπεται από προϋπολογισμούς, τα παραδοτέα τους, τις προσδοκίες των στελεχών και των τρεχόντων προθεσμιών. Ωστόσο, παρά τις καλύτερες προσπάθειές τους στη διαχείριση έργων, τα ποσοστά αποτυχίας παραμένουν υψηλά.

Εφαρμογές λογισμικού έχουν αποτύχει για ποικίλους λόγους, συμπεριλαμβανομένης της έλλειψης ανώτερης δέσμευσης της διοίκησης, μη ρεαλιστικές προσδοκίες, ανεπαρκείς ορισμοί απαιτήσεων, κακή επιλογή πακέτων, τα κενά μεταξύ λογισμικού και επιχειρησιακών απαιτήσεων, οι ανεπαρκείς πόροι, μη ρεαλιστικοί προϋπολογισμοί και χρονοδιαγράμματα, η κακή διαχείριση του έργου, η έλλειψη μεθοδολογίας διαχείρισης έργων , υποτίμηση των επιπτώσεων της αλλαγής, η έλλειψη κατάρτισης και εκπαίδευσης, και, τελευταίο αλλά όχι λιγότερο σημαντικό ,κακή επικοινωνία.

Με ένα τέτοιο κατάλογο παραγόντων αποτυχίας, η βελτίωση των πιθανοτήτων επιτυχίας της εφαρμογής λογισμικού φαίνεται αδύνατη, αλλά μπορεί να επιτευχθεί. Ξεκινά με ένα προσχέδιο του στρατηγικού σχεδίου διασφάλισης σε κρίσιμα σημεία κατά την εφαρμογή. Ένα τέτοιο σχέδιο διασφάλισης έργου καθορίζει μια σαφή κατανόηση των προσδοκιών μεταξύ των εμπλεκόμενων- τους ανθρώπους των επιχειρήσεων και της ηλεκτρονικής διαχείρισης εταίρους μέχρι τους πωλητές και τους τελικούς χρήστες.

Η ανάγκη για το Project Διασφάλισης
Το πρόγραμμα διασφάλισης αφορά τη διαβεβαίωση ότι τα έργα παραδίδονται στην ώρα τους, επί του προϋπολογισμού, με την αποδοχή του πελάτη. Έχοντας τη διασφάλιση του έργου ως μέρος μιας μεγάλης κλίμακας εφαρμογής του λογισμικού βοηθά στο να:
* Ελέγχετε – μειώνετε το κόστους του έργου
* Πληρούνται  τα χρονοδιαγράμματα
* Ελαχιστοποιούνται οι  εκπλήξεις
* Υπάρχει αντικειμενική ανάλυση
* Υπάρχει ψυχική ηρεμία και την εμπιστοσύνη μεταξύ των στελεχών και των μελών της ομάδας έργου.

Οι μεθοδολογίες του έργου αξιοπιστίας βασίζονται στις ακόλουθες βέλτιστες πρακτικές:

1. Εντοπίστε τα πραγματικά ζητήματα. Σε επίπεδο ηγεσίας, θα πρέπει να αναπτυχθεί ένα πλαίσιο διαλόγου για επιχειρηματικά και οργανωτικά ζητήματα που πρέπει να εντοπίζονται και να αναλύονται με σαφήνεια και χωρίς συναίσθημα. Συνεχίστε αυτό το πλαίσιο διαλόγου σε όλη τη διαδικασία υλοποίησης. Αφαιρέστε τα οργανωτικά εμπόδια τόσο εντός του οργανισμού όσο και με τρίτους προμηθευτές. Όλα τα μέρη πρέπει να ευθυγραμμιστούν με κοινό στόχο την επιτυχίας του έργου.

2. Θέστε ρεαλιστικές προθεσμίες. Μην βασίζεστε στο υπάρχον πρόγραμμα. Πολλές εταιρείες θα θέσουν υπερβολικά αισιόδοξες ημερομηνίες παρά τις συνθήκες και τους περιορισμούς του πραγματικού έργου. Για παράδειγμα, το στάδιο του σχεδιασμού επεκτείνεται, αλλά η γραμμή του χρόνου παραμένει σταθερή. Θα πρέπει να παρακολουθείται η πρόοδος του έργου σε όλη την εφαρμογή και να αρχίζουν οι συζητήσεις σχετικά με το βασικό έργο  στις αρχές του κύκλου ζωής του έργου για την αποφυγή μεταγενέστερων επιπτώσεων.

3. Ευθυγραμμίστε τις ροές εργασίας. Θα πρέπει να εντοπίσετε, να ευθυγραμμίσετε και να παρακολουθείτε διαρκώς τις κατευθύνσεις εργασίας για να εξασφαλιστεί η ομαλή εξέλιξη σε όλη την οργάνωση. Κατανοήστε τις εξαρτήσεις μεταξύ των ροών εργασίας κατά την ανάπτυξη του σχεδίου του έργου για να διασφαλιστεί η ορθή κατανομή των πόρων και τα χρονοδιαγράμματα του έργου. Συνέχιση της παρακολούθησης των αλληλεξαρτήσεων σε όλο το έργο.

4. Κοιτάξτε πέρα ​​από τους δείκτες. Σε αντίθεση με την κοινή γνώμη, το πράσινο μπορεί πραγματικά να είναι κόκκινο. Ρεαλιστική  παρακολούθηση και ανάλυση της προόδου εφαρμογής του μπορεί να αποδείξουν ότι ακόμη και αν όλοι οι δείκτες της διαχείρισης του έργου είναι πράσινοι, τα προειδοποιητικά σημάδια δείχνουν επικίνδυνα . Αν οι δείκτες αφορούν μόνο παρελθοντικές φάσεις, αλλά δεν αφορούν την ετοιμότητα για την επερχόμενες εργασίες και δραστηριότητες  του έργου, είναι σίγουρα απλά διαπιστωμένοι δείκτες και όχι αξιόπιστες προβλέψεις για το μέλλον.

Πολλοί από εμάς έχουν μπει στον πειρασμό ή στην διαδικασία να συγκρίνουν διάφορα λογισμικά για να διαπιστώσουν ποιο είναι το καλύτερο.Η υπεροχή ενός λογισμικού σε σχέση με κάποιο άλλο μπορεί να καθοριστεί με βάση πλήθος κριτηρίων (τεχνικά χαρακτηριστικά,φιλικότητα στον χρήστη,κόστος συντήρησης , ελάχιστες απαιτήσεις λειτουργίας,φάσμα κάλυψης συγκεκριμένων αναγκών κλπ) που χρειάζονται πολλές παράγραφοι για να αναλυθούν .Υπάρχει όμως το τέλειο λογισμικό?Ακόμα και ο χαρακτηρισμός “τέλειο” είναι συζητήσιμος.Τι αποτελεί το τέλειο?Έχει παραχθεί?Και αν όχι γιατί?

Για το μεγαλύτερο μέρος της ανθρώπινης ιστορίας, δημιουργήσαμε κάθε προϊόν με το χέρι, και κάναμε το κάθε προϊόν λίγο καλύτερο από το προηγούμενο. Δηλαδή, οι πρόγονοί μας χρησιμοποιούσαν την φυσική και  συνεχή εξέλιξη των προϊόντων.

Αλλά κατά τη διάρκεια της βιομηχανικής επανάστασης, επινοήσαμε την ιδέα της μαζικής παραγωγής. Ξαφνικά ο σχεδιασμός έγινε πολύ πιο σημαντικός. Σχεδιαστικά λάθη δεν μπορούσαν να διορθωθούν άμεσα στην επόμενη παραγωγή προϊόντων, αλλά να τίθενται αμέσως σε χιλιάδες προϊόντα.

Τότε εφευρέθηκε το λογισμικό, κάνοντας τα πράγματα χειρότερα. Το λογισμικό ελαχιστοποιεί το κόστος παραγωγής θέτοντας ακόμα μεγαλύτερη πίεση στους σχεδιαστές. Αυτό οδήγησε σε δεκαετίες προσπαθειών μέχρι να τελειοποιηθεί το λογισμικό για πρώτη φορά. Εφηύραμε διαδικασίες, τυπικές μεθόδους, προδιαγραφές, περίπλοκα κριτήρια δοκιμών, γλώσσες μοντελοποίησης σχεδιασμού … όλα με στόχο την παραγωγή  σωστού λογισμικού  πριν από την μαζική παραγωγή του σε χιλιάδες αντίτυπα.

Με μεγάλες προσπάθειες από ακαδημαϊκούς ερευνητές, βιομηχανικά ερευνητικά εργαστήρια, και τους επαγγελματίες της βιομηχανίας, έχουμε σημειώσει πρόοδο προς την κατεύθυνση δημιουργίας σωστού λογισμικού. Το λογισμικό μας έχει βελτιωθεί αρκετά. Αλλά στην πραγματικότητα, οι προσπάθειες στην ανάπτυξη λογισμικού για την επίτευξη της τελειότητας είναι δονκιχωτική κλίση σε ανεμόμυλους, ενάντια στην βασική ανθρώπινη φύση.

Με απλά λόγια: Ο άνθρωπος δεν είναι εκ φύσεως καλός στο να είναι τέλειος!

Ωστόσο, είμαστε καλοί στην προσέγγιση και τη βελτίωση. Στην πραγματικότητα, οι πρόγονοί μας έχουν χρησιμοποιήσει αυτή την προσέγγιση για χιλιάδες χρόνια. Και ο τομέας του λογισμικού έρχεται σε αυτόν τον πλήρη κύκλο .

Μεγάλα τμήματα της βιομηχανίας λογισμικού έχουν δει πρόσφατα τεράστιες αλλαγές στη διαδικασία ανάπτυξης. Web εφαρμογές, ενημερώσεις που παραδίδονται μέσω του διαδικτύου, τεχνολογία cloud,καθώς και η δυνατότητα να προωθούνται ενημερώσεις σε κινητές συσκευές που μας επιτρέπουν να αναβαθμίζουμε το λογισμικό σε καθημερινή ή ακόμα και σε ωριαία βάση. Δηλαδή, έχουμε την επιστροφή στις ρίζες μας, της συνεχής εξέλιξης, όπως ακριβώς και οι πρόγονοί μας έκαναν εδώ και χιλιετίες.

Η δημιουργία συχνών αναβαθμίσεων όπου θα δοκιμάζουμε κάτι, θα γίνεται ο εντοπισμός πιθανών προβλημάτων και στη συνέχεια θα γίνονται γρήγορα οι αλλαγές είναι μια φυσική ανθρώπινη διαδικασία που εφαρμόζεται κατά κόρον και στη βιομηχανία. Η Google π.χ εν μέρει δίνει έμφαση στον “γρήγορο καθορισμό” παρά στην “πρόληψη”, μέσα από την εφαρμογή ενός πολύ σύντομου εξελικτικού κύκλου (test-fix-update) [1].

Αυτή η προσέγγιση θα είναι ύποπτη για πολλούς ακαδημαϊκούς. Πολλοί έμαθαν την τέχνη σε ένα περιβάλλον όπου οι νέες εκδόσεις βγαίνουν κάθε 4 ή 5 χρόνια, και από δασκάλους που τόνιζαν την κρισιμότητα ασφαλούς λογισμικού, όπου εξελικτική test-fix-update διαδικασία θεωρείται επικίνδυνη (αν συντρίψουμε το αεροπλάνο, δεν περιμένουμε άλλη μια ευκαιρία!). Αλλά για ένα μεγάλο (και αυξανόμενο) τμήμα της βιομηχανίας λογισμικού, αυτή η διαδικασία λειτουργεί. Οι γοργοί ρυθμοί ανάπτυξης και εξέλιξης της τεχνολογίας αλλά και του περιβάλλοντος που ζούμε , επιβάλλουν ταχύτατους μηχανισμούς ενεργειών και διαρκής προσαρμογή στα νέα δεδομένα που διαμορφώνονται.Και ναι, αυτό έχει σοβαρό αντίκτυπο στο λογισμικό. Η συνεχής προσπάθεια όμως για την εξέλιξη, την καλύτερη προσέγγιση και την βελτίωση του λογισμικού κρίνεται απαραίτητη.Ίσως (?) να μην παραχθεί ποτέ το “τέλειο” λογισμικό.Αυτό που όμως δεν θα εκλείψει , είναι η προσπάθεια και το όραμα για την συνεχή βελτίωσή του.

 

[1] Patrick Copeland. Testing, Culture, and Infrastructure: Google’s Innovation Feature Factory (Keynote Address), proceedings of the 3rd International Conference on Software Testing, Verification and Validation, April 2010, IEEE Computer Society Press.