Philip Crosby ’79 -> Το Πρόβλημα με την διαχείριση ποιότητας δεν είναι αυτά που οι άνθρωποι δεν ξέρουν , αλλά αυτά που νομίζουν ότι ξέρουν.

Η Ποιότητα μοιάζει με το σεξ:

  • Ολους τους ενδιαφέρει
  • Ολοι νομίζουν ότι το καταλαβαίνουν
  • Ολοι νομιζουν ότι ειναι απλά θέμα ενστίκτου
  • Οι Περισσότεροι νομιζουν οτι τα προβλήματα προέρχονται πάντα από τους άλλους.

Σε τι συνίσταται η ποιότητα?
Ποια είναι τα μέτρα ποιότητας ενός αντικειμένου για παράδειγμα μια καρέκλας;

Θα μπορούσε να είναι

  • H ποιότητα κατασκευής ; ( π.χ αντοχή )
  • H αισθητική αξία ;  ( π.χ κομψότητα )
  • Καταλληλότητα  ; ( π.χ άνεση )

Ενδεχομένως ναι και πολλά άλλα ίσως. Πως θα μπορούσες να ισχυριστείς όμως  ότι αυτή η καρέκλα είναι ποιοτικότερη από την άλλη από την στιγμή που όλα τα μέτρα ποιότητας είναι σχετικά;
Για το Λογισμικό τα πράγματα είναι ακόμα πιο ασαφή καθώς η ποιότητα κατασκευής δεν είναι κάτι χειροπιαστό , αισθητική αξία ενδεχομένως μόνο το interface Θα μπορούσε να έχει  , όσο για την καταλληλότητα  θα πρέπει πρώτα να κατανοηθεί ο σκοπός του.

Ανεξαρτήτως πάντως της αδυναμίας ορισμού και καθορισμού  απολύτων μέτρων  ποιότητας  υπάρχει κάτι  , μέσα από το οποίο θα αντικατροπτίζεται  η ποιότητα ενός προιόντος ή μιας Υπηρεσίας.
Η Ικανοποίηση των απαιτήσεων του πελάτη , ακόμα και αυτών που δεν έχουν εκφραστεί.

Γιατί σε τελική ανάλυση : Ποιότητα είναι όταν επιστρέφει ο πελάτης και όχι το προϊόν.

Εαν λοιπόν συμφωνήσουμε πρωτίστως ότι αυτό είναι το ζητούμενο και όχι κάτι άλλο ,  εύκολα μπορούμε   – όλοι μαζί –
να διαμορφώσουμε και εκείνες τις διαδικασίες που να διασφαλίζουν το ποθούμενο. Γιατί η Ποιότητα τελικά είναι ΟΜΑΔΙΚΟ αθλημα.

Πηγή: http://iiu.teikav.edu.gr/iiw/courses/eksamino_05/tello_ii/ejamina/0910XE/pdf/TP_DELDP_07.pdf



Μία απάντηση στο Διασφάλιση Ποιότητας Λογισμικού

  • Ποιότητα είναι πριν από όλα υπευθυνότητα. Η κατασκευή ενός προϊόντος έρχεται να εξυπηρετήσει συγκεκριμένες ανάγκες πελατών. Όταν το προϊόν δεν μπορεί να ικανοποιήσει τις ανάγκες για τις οποίες κατασκευάστηκε και σε ορισμένες περιπτώσεις αντί να λύνει προβλήματα να δημιουργεί νέα, τότε έχουμε την χαρακτηριστική περίπτωση της έλλειψης υπευθυνότητας και επαγγελματισμού.
    Νομίζω ότι ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελληνική κοινωνία σήμερα είναι η έλλειψη υπευθυνότητας ή με άλλα λόγια επαγγελματισμού.
    Το πρότυπο που κυριαρχούσε μέχρι σήμερα δεν ήταν ο επαγγελματίας που με υπευθυνότητα ασκεί το επάγγελμά του αλλά ο καταφερτζής ο οποίος κορόιδευε όλους τους άλλους για να περνά καλά αυτός. Το όνειρο κάθε νέου ήταν να τρυπώσει στο δημόσιο, όχι για να προσφέρει από την θέση που θα αναλάμβανε αλλά για να αράξει.
    Βεβαίως θα ήταν καλύτερα να γίνει κάποιος Γιατρός ή Δικηγόρος. Όχι βέβαια για να υπηρετήσει τον όρκο του Ιπποκράτη ή την απόδοση της Δικαιοσύνης, αλλά γιατί έχει καλά λεφτά και μάλιστα μαύρα.
    Αν καταφέρουμε να αντικαταστήσουμε το κυρίαρχο πρότυπο του «καταφερτζή» από τον «νοικοκύρη επαγγελματία», ο οποίος πριν από όλα με υπευθυνότητα απέναντι στους πελάτες τους και την κοινωνία λειτουργεί, τότε θα καλύψουμε το τεράστιο πολιτισμικό έλλειμμα που υπάρχει στην Ελληνική Κοινωνία και παράγει όλα τα άλλα ελλείμματα.

Αφήστε μία απάντηση